Welkom
Welkom op mijn site. Graag wil ik me aan jullie voorstellen en jullie op deze pagina persoonlijk vertellen wie ik ben. Waarom ik dit werk als uitvaartspreker doe licht ik ook graag toe. Ik kan me voorstellen dat je je afvraagt hoe dit tot stand is gekomen.
Mijn naam is Sonja Wesselius en ik woon samen met mijn partner Sake en 2 kinderen Fay en Jidde in Lemmer. Zelf ben ik opgegroeid in Bantega waar mijn ouders een boerderij runden. Hier heb ik vroeger een onbezorgde jeugd gehad, veel buiten spelen en genoeg vriendjes en vriendinnetjes in het dorp. Later samen naar het voorgezet onderwijs in Lemmer en door naar het beroepsonderwijs in Sneek. Zelfs daarna nog (kort) genoten van het studentenleven in Groningen. Zo werd de wereld steeds een beetje groter! Op mijn achttiende leerde ik mijn toenmalige vriend kennen en op mijn twintigste ben ik gaan samenwonen in Lemmer.
Doordat ik al op jonge leeftijd kreeg te maken met het verlies van een dierbare weet ik als geen ander dat een mooi en persoonlijk afscheid van onschatbare waarde is. Nog vaak kijk en denk ik terug aan dat allereerste afscheid wat zo dichtbij was. Alles verwoestend. En zo bepalend voor alle stappen die je daarna zet. Het was mijn partner, de vriend waar ik mee samenwoonde in Lemmer, die ik los moest laten toen ik nog maar 22 jaar was… Voor het schrijven en vertellen van het levensverhaal hebben we iemand gevraagd die dicht bij ons en de familie stond. Hoe mooi was het verhaal dat zij vertelde! En hoe goed heeft zij naar ons geluisterd om zo’n prachtig en respectvol verhaal te maken en uit te spreken. Nu, jaren later, lees of luister ik het verhaal nog wel eens, het blijft mooi, ontroerend en zo persoonlijk… Ook voelde ik een enorme wilskracht om zelf te spreken. Met pen en papier me afzonderen.. steekwoorden en verhalen noteren die je wilt vertellen, in volgorde zetten en gewoon beginnen met schrijven. Zo rolt er dan een mooi verhaal uit de pen. Ik wilde het doen, en ik heb het gedaan. En daar heb ik nog steeds geen spijt van. Het maakte het afscheid heel persoonlijk.
Later volgde het verlies van mijn moeder, wat een emotionele rollercoaster! Samen met mijn twee broers en zusje hebben we in de dagen na haar overlijden haar levensverhaal geschreven. Inderdaad niet door een uitvaartspreker. Nee, wij als kinderen van een moeder die enorm goed was in het schrijven van verhalen en gedichten, van een kinderverhaal tot het levensverhaal van één van haar beste vriendinnen, mijn moeder kon dit zo mooi schrijven en voordragen. Wij als kinderen hebben dit voor haar gedaan. Omdat we misschien allemaal wel een beetje van onze moeder hebben. En van onze vader. Een vader die wél uitvaartspreker is.
Als dochter vond ik het een eer om mijn verhaal, samen met mijn broers en zusje, te mogen doen. Om te mogen schrijven en het gevoel en de emoties te mogen en kunnen overbrengen op de aanwezigen. Op iedereen die de overledene, in dit geval onze moeder, heeft gekend. Voor iedereen een herkenbaar verhaal mogen vertellen.
Naarmate je ouder wordt besef je dat je wilt doen wat goed voelt en waar je voldoening uithaalt. Daarnaast voelt het dankbaar om op deze manier een mooie en waardevolle bijdrage te mogen leveren aan het afscheid. Ik weet inmiddels door al die keren dat ik al heb mogen schrijven en spreken, dat ik jullie hierbij wil en kan helpen, omdat ik uit eigen ervaring weet hoe fijn het is dat er een mooi levensverhaal wordt verteld. Een overlijden van een dierbare is zo intens, zo verschrikkelijk en zo emotioneel. Als uitvaartspreekster vertel ik graag het verhaal van jullie dierbare.
